Struisvogels zonder pluimen

Door: Lenjef

04 Mei 2016

Categorie: filosofie, Fotografie, gedachten, Gedichten, gevoelens, Poëzie, Rijmen

9 reacties

Lensopening:f/2
Sluiter:1/1000 sec

9 reacties op “Struisvogels zonder pluimen”

  1. Hoe slechter ik me voel, hoe meer ik me terugtrek. Pas als het achter de rug is, kom ik weer te voorschijn. Net als een slak uit zijn huisje. Toch, juist door die donkere periodes, kan ik me beter in anderen verplaatsen als ze het moeilijk hebben. Ik denk dat dat de zin van “lijden” is. Fijn om je weer even gesproken te hebben, lieve vriend.
    Warme groet!

  2. Ja die moord en brand schreeuwers ken ik ook wel…… geef mij de laatste maar

  3. Geheel door emotie overmand
    door dit gedicht, heb ik mij zeer gekant
    Tegen schreeuwend Nederland
    Ik voel mij meer met de 2e groep verwant

  4. wat een heerlijke foto! Wat een sfeer en je gedicht maakt het helemaal af

  5. Mooi!

    Zonnige groet,

  6. Gelukkig maar, we zijn ook allemaal anders hè..
    Mooi!

  7. Prachtig verwoord!

  8. Toch fijn dat er nog zulke mensen zijn.

    Groetje, Ria


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: