Littekens als stille getuigen

Door: Lenjef

03 Sep 2014

Categorie: emoties, filosofie, Fotografie, gedachten, Gedichten, gevoelens, Poëzie, Rijmen, Verdriet

7 reacties

Lensopening:f/2
Sluiter:1/125 sec

7 reacties op “Littekens als stille getuigen”

  1. Het hoort erbij natuurlijk, maar leuk is het niet, zeker niet op het moment zelf. Met een beetje geluk kun je er jaren later om glimlachen en denken: ‘ik heb, door schade en schande weer heel wat geleerd’. Maar ja, dat lukt niet altijd…

  2. Ware woorden weer. Je bent een wijs man, maar helaas door ervaring zo geworden…

  3. de helaasheid der dingen van het bestaan mijn waarde… helaas, helaas …

  4. Dat is zeker en vast……. Het laat inderdaad een litteken achter dat altijd zeer blijft doen.

  5. littekens blijvend op hart of ziel…
    mooi Lenjef…
    sprekende prent ook…

  6. En zo worden we alle, dikwijls in stilte, getekend…….

  7. wanneer dan na vele jaren
    de littekens zijn vervaagd
    je jezelf hebt afgevraagd
    aan wie heeft het gelegen
    kom je een glimp van jezelf tegen

    groetjes Ria


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: