Haar enige vriend

10 reacties op “Haar enige vriend”

  1. Ghegheghe, grappig gevonden.
    Dat blondje wordt straks groter
    Er staan misschien wel in zo’n blad
    Dan worden de criticasters ter plekke bloter en bloter

  2. Een triest gedicht zoals soms de werkelijkheid is.
    Mooi heb je dit geschreven Lenjef. Een levend hondje is vast wel troostbaarder voor haar!
    De schildering van het ‘made in China” hondje is weer prachtig gecreëerd!
    Lieve hartegroet van Corry.*

  3. Je raakt me, want ik ben weggepest op school toen ik veertien was. En mijn hond was mijn trouwste maatje…
    Het ergst vind ik nog dat er in 35 jaar tijd helemaal NIETS veranderd is!
    Knap geschreven en geschilderd weer.
    Liefs Kakel

  4. Vreselijk dat pesten, vroeger werd het ook gedaan hoor, het is echt niet van deze tijd. Kwam ooit een klasgenoot tegen die na 40 jaar nog niet naar een reünie zou komen door de herinneringen daaraan. Dat is toch erg.

  5. Ja, sneu, zo’n kind.

  6. Ik hoop het voor haar of later betaalt ze haar psychiater

  7. Kan mijn tranen bijna niet inhouden …….. waarom? Ik lees&zie toch nog wel ergere conflicten, zoals bijv. moord en doodslag, dan blijf ik meestal zo koel mogelijk.
    Geraakt!

  8. Fijn dat ze nog dat knuffeltje had.

  9. dat pesten is een echte plaag aan het worden…

  10. Erkenning van het leed dat geeft (soms) ondersteuning hè
    Alhoewel niet iedereen het daarover eens is😉
    Ik voel me er goed bij dat idee toch ‘aan te hangen’.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: