Zeg het mij

9 reacties op “Zeg het mij”

  1. Ik lees net:
    Someone I love once gave me a box full of darkness.
    It took me years to understand that this, too, was a gift.
    ~ Mary Oliver~
    Ik zit er midden in, dat schuitje besturen zo in mijn eentje in de duisternis.
    Het moeilijkst is, die zeg maar ‘navelstreng’, door te knippen, die vibes op afstand die ik steeds maar weer voel.
    Ik draag wel al ‘de Liefde’……. die ik kreeg en kon geven, met mij mee………het zal ergens goed voor zijn!I know.

    Het is altijd Vandaag…….het zonnetje zie ik ook zo hier en daar.

    Warme groet Uwe Muze😉 Benona

  2. Mooi verwoord, ik hoop echter nooit in een paar ogen te kijken die dan geen liefde terug weerkaatsen.
    Ik zou in woorden dan niet meer kunnen beschrijven dat wat ik dan zal voelen.

  3. Geen woorden, geen zinnen,
    alleen warme vriendschap en eigen wilskracht .

    Mooi gedicht Lenjef,
    groetjes,
    Ria

  4. Lijkt me vreselijk om mijn partner te verliezen. Ik word al ongelukkig als ik er aan dènk…
    Prachtig gedicht, Lenjef. Met maar weinig woorden raak je de kern van het bestaan.

  5. Als de liefde je ontvalt ben je een tijdlang weerloos. Er is niets buiten het gemis, de amputatie, de verlatenheid van degene wiens leven je zo innig deelde. De wereld om je heen is zwart, er is geen enkel uitzicht.
    Maar het mechanisme van het leven zorgt er voor dat je uiteindelijk tot je diepe zelf terugkeert. Langzamerhand voel je, weet je, dat je zelf één geheel bent. En dat je door moet. En dus gá je door. Eerst aarzelend, maar gaandeweg met het traag terugkerend besef van interne heelheid. Het zwart wordt grijs. Door het grijs komt een bleek zonnetje tevoorschijn.
    Je richt je op als een plant die na lange tijd weer eens voldoende water hebt gekregen. Je ziet weer mensen staan. Soms zak je even in, maar dan ga je uit, de wereld in. En langzamerhand herneem je je leven. Het verleden krijgt langzamerhand zijn plaats. Zo vecht de mens zich vrij naar zijn eigen toekomst.
    Er zijn vast ook mensen bij wie dit niet zo werkt. Mensen die blijven hangen in een troosteloos niets. Met hen is het treurig gesteld. Voor hen is het te hopen dat er spoedig hulp opdaagt.

  6. Ik zou het graag zeggen……… helaas ik weet het niet maar als de sterren in de ogen weg zijn wordt het moeilijk…… Ik vind het echt een prachtig gedicht.

  7. Alleen je hart weet dat…


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: