Ziekenhuisraam met krimpend uitzicht

10 reacties op “Ziekenhuisraam met krimpend uitzicht”

  1. Triest gedicht, maar mooi in zijn triestheid.
    groetjes,
    Francina

  2. Er is heel wat leed en toch is alles gewoon vergankelijk.

  3. Harde noten om te kraken…

  4. Mijn schoonmoeder wilde beslist thuis sterven en we zijn blij dat dat mogelijk was. Om toerbeurt waakten wij twee lang bij haar. We hadden voor haar gehoopt dat het sneller zou gaan. Hoe zwaar ook, toch was het ook een bijzondere tijd. Dichterbij kunt je bij een mens niet komen.
    Nee, dan sterven in een ziekenhuis bed…Ik gun het niemand.

  5. Triest, het zal zoveel mooier kunnen zijn als je gewoon in je eigen omgeving sterven mag.
    Het is raar ik hoor opeens Bach’s klanken Sanctus mass in B minor. Vandaar dat ik deze muziek hier plaats. Misschien vind je dat wel heel raar. Ben ik ook een beetje 😉 Sterkte Lenjef

  6. Met maar één verlangen
    weg te kunnen vliegen.
    om de eeuwigheid te ontmoeten
    zowel mooi als triest

    fijne middag Lenjef

    groetjes, Ria

  7. Uiteindelijk de uiterste grens overscheidend.

    Mooi en triest.

  8. dan kan het ook een gevangenis zijn ja, als je het ziekenhuis niet meer verlaat…

    kernachtig bondig lenjef!

    graag gelezen

    gr enrico

  9. Inderdaad, mooi en triest.

  10. Gevangen in en door zijn lijf. Erg mooi, erg triest.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: