Een eeuw later

Door: Lenjef

26 Nov 2011

Tags:, , , , , , , , , , , , , , ,

Categorie: emoties, filosofie, Fotografie, gedachten, Gedichten, gevoelens, Poëzie, Rijmen

7 reacties

Lensopening:f/2.6
Focuslengte:5.8mm
ISO:250
Sluiter:1/59 sec
Camera:Canon PowerShot A570 IS

Advertisements

7 reacties op “Een eeuw later”

  1. Het zal geen eeuw duren…

  2. Schijfje MimMie, schijfje. En ik vergeet mezelf niet. Maar onze houdbaarheidsdatum is niet lang. Als ik een maand geen blogjes schrijf zijn de meesten al weg. Laten we dus zwijgen over de eeuwigheid. Maar laten we ook niet droevig zijn en ons realiseren hoeveel mensen we zelf kennen van 100 jaar geleden. 1911. Mmmmmmm….. er komt een aantal namen in me op, maar die vergeet ik maar liever meteen.

  3. Hahahaha ik ben het eens met plato!

    Ook met jou lenjef, want lig ook in een deuk!

    Maare PLato? Je ziet je zelf toch niet over het hoofd hoop ik?

    Nee, geschiedenis was niet zo mijn ding, wat geweest is, is geweest…..maar gelukkig heb ik een goed geheugen……misschien heeft er iemand toch zo’n schrijfje geplaatst…..

  4. de reacties zijn net zo leuk als het blogje…..leuk om te lezen(glimlach)

  5. @ Plato
    Ik geniet elke keer enorm van jouw goed doordachte antwoorden.
    Momenteel echter doet mijn buik pijn van het lachen. ☺

    Lenjef

  6. Over honderd jaar praat niemand meer over wie dan ook van honderd jaar geleden. De belangrijksten uit onze tijd moeten door de kinderen uit hun hoofd geleerd worden en die kinderen zullen dat vervloeken. Of ze hebben tegen die tijd een chip in de kop waardoor alles automatisch wordt opgeslagen op een gecombineerde platinum/vleesschijfje dat onder het schedeldak van elk mens is gemonteerd. Einde van het het dementen-tijdperk.

    Enfin…. dat vergeten is goed. Het leven is niet om herinnerd te worden. Het leven is een ervaringsproces en als de dood komt zit dat proces er op. De mens gaat richting gene zijde en leert dan verder. Na verloop van tijd herhaalt de kringloop zich en komt hij weer op aarde om verder te ervaren. Met dat schijfje en verdere androïde kenmerken. Onze handen zijn dan inmiddels toetsenbordjes geworden die overal ter wereld ingeplugd kunnen worden. En jouw gedichten, Lenjef, bestaan nog. Elk kind moet er minimaal (met uitgeschakeld schijfje) moeitloos10 kunnen citeren. Foutloos.

    Leuk he?

  7. ah ja lenjef… tenzij ze ze net als in Pompeï terugvinden met de plastictas nog in de handen…
    alles is relatief
    we gaan storm tegemoet…!

    mooi lenjef, graag gelezen weer!

    gr en maak er een fijn weekend van

    enrico


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: