Gewoon een vinkje
By: lenjef
Tags:aangevinkt, bezoek, koffie en koek, Magere Hein, naam, verzoek
Categorie: emoties, filosofie, Fotografie, gedachten, Gedichten, gevoelens, Poëzie, Rijmen, Verdriet
| Aperture: | f/5.6 |
|---|---|
| Sluiter: | 1/12 sec |
9 reacties op “Gewoon een vinkje”
Geef een reactie
Blog op WordPress.com. Thema: Duotone door Automattic.
Zoveel meer zou ik hier willen schrijven….
maar ach, misschien hoeft het ook wel niet
Je zou willen dat ze altijd bij je blijven
Hoewel: echte liefde is niet te verdrijven
Je ziet hen terug, daar in dat ver verschiet
Laat dit een troost zijn voor uitzonderlijk verdriet
Ooit klinkt hun hoog en helder levenslied
Een hartenkreet die eeuwig zal beklijven
Ik dank je voor het troostgevende gedicht en de complimenten aan mijn vrouwtje, Plato.
Lenjef
Waar las ik dat? Het enige wat we allemaal moeten, is doodgaan.
Daarin is elk mens gelijk: als ‘t tijd is, ga je. Maar als kinderen “aangevinkt” zijn, heb ik daar wel moeite mee. Wederom ware woorden!
Fijn weekend, iefsl
Kakel
Gevoelig en zo waar ……. mooie doch tikkeltje droeve woorden omringd door een pracht aquarel.
Ja zowel oud als jong, arm of rijk
Eenmaal is hij langsgeweest,
hij verraste me compleet.
Er is geen afspraak gemaakt
maar hij weet me wel te vinden
de volgende keer.
Als het de tijd is, moeten wij gaan
Tijd is tijd
Geen respijt
En… ook echte vinken gaan er aan.
Prachtig gedicht en ook die aquarel is heel mooi. Complimenten aan mevrouw Lenjef.
Ja mijn vriend, voor iedereen, zonder aanziens des persoon…
Je weet wat ik zeggen wil:) Laat het verleden maar opspelen!:)
groet amigo!!